ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ & ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΜΩΛΟΥ

 Του Δημήτρη Β. Καρέλη  Παλιά ερείπια ανάμνηση ενός χρόνου που πέρασε αλλά άφησε ανεξίτηλα τα σημάδια του και στον τόπο μας… Στο έλεος του χρόνου και του καιρού... Σπίτια χτισμένα από έναν ιδιότυπο και αυτοσχέδιο πηλό, από λάσπη, χώμα, άχυρο και νερό που τοποθετούνταν σε πρόχειρα καλούπια αφού είχε ζυμωθεί με τα πόδια και τις γαλότσες και «ψηνόταν» από τον ήλιο… Ελάχιστα απʼ αυτά στέκουν σήμερα, μοναχικά και σιωπηλά στην άκρη, στις παρυφές των χωριών κι αποκαλύπτουν στο φως του ήλιου την ομορφιά τους, αλλά και τη θλίψη της εγκατάλειψης. Φέρνουν στο νου του επισκέπτη μνήμες μιας άλλης εποχής, της εποχής που οι λιγοστοί μάστορες έφτιαχναν λάσπη από κοκκινόχωμα, νερό και άχυρο για να φτιάξουν τις πλίθες ή πλιθιές ή πλιθιά. Δίπλα τους βρισκόταν όλο το χωριό για να βοηθήσει στην κατασκευή ενός σπιτιού. Κάποιοι κουβαλούσαν τις πλίθες άλλοι τις έκοβαν, άλλοι έφερναν το χώμα και άλλοι το νερό. Ο πατέρας μου, ο αείμνηστος κυρ-Βασίλης, κουβαλούσε με τον «Ψαρή» και...

Σοφράς Είναι το πολύ χαμηλό (γυρω στους 15 πόντους από το πατωμα) ξυλινο τραπεζι που χρησιμοποιουσαν στην περιοχή μας κι όχι μονο. Αναφορές θελουν το τραπεζακι αυτό να χρησιμοποιειται και στη Κρητη. Η καταγωγή του μαλλον έχει ασιατικη προέλευση. Το κυκλικο αυτό έπιπλο, φτιαγμένο συνήθως από τάβλες πεύκου ,δε χρησίμευε μόνο ως τραπέζι. Στο καπάκι του οι νοικοκυρές έκαναν τις περισσοτερες δουλειες . Έπλαθαν πανω του τις διάφορες πίτες , το ψωμί και παρασκεύαζαν διάφορα προιοντα μαγειρικής . Όταν δε το χρειάζονταν το κρεμούσαν στο τοίχο. Θυμαμαι μικρή ακομα τη γιαγια μου να το χρησιμοποιεί . Τα καλοκαιρια που μεναμε με τις ξαδερφες στο σπιτι της εκεινη μας εβαζε να τρωμε στο σοφρα . Γονατιστη έχω απολαύσει το καλυτερο φαγητο. Φυσικα ήταν κι εκεινα τα φαγητα που η γιαγια τα εφτιαχνε με τοση μαεστρία στη γαστρα …Νιωθω τοσο τυχερη που εχω ολες αυτές τις παιδικες αναμνησεις …

Φτιάχνω κοτέτσι Για να αναπτυχθεί η εκμετάλλευση της κότας στις γεωργικές οικογένειες και για να γίνει μια αληθινή πηγή κέρδους για την γεωργική τάξη, πρέπει αυτοί που θέλουν να κάμουν κότες να έχουν υπόψη τους τα εξής : 1)Η κότα θέλει υγιεινό κοτέτσι και καθαριότητα στο φαγητό και στο νερό. 2)Πρέπει να κρατάμε τις κότες που μας γεννάνε τακτικά, δηλ. όχι κάτω από 120 αυγά το χρόνο και από αυτές να βάζουμε αυγά στις κλώσες για πουλιά. 3)Μόλις βλέπουμε ότι μια κότα στέκεται μαζεμένη, δεν τρώει με όρεξη και μαυρίζει το λειρί της ή τρέχει η μύτη της, αμέσως πρέπει να την βάζουμε χώρια και το καλύτερο να την σφάζουμε και να απολυμαίνουμε το κοτέτσι. 4)Πρέπει απαραιτήτως οι κότες μας να έχουν όλο τον χρόνο πράσινο. Α’. — Και τώρα τι εννοούμε με το υγιεινό κοτέτσι Όλοι ξέρουμε πως οι κότες στα χωριά κοιμούνται ή μέσα στους στάβλους, για ζέστη το χειμώνα, ή κάτω από της σκάλες, ή στο υπόγειο, όχι πάντως σε ξεχωριστό μέρος. Έτσι πρώτα πρώτα κοιμο...

Φτιάχνω παροδοσιακό ξυλόφουρνο Πάντα ήθελα να φτιάξω ένα ξυλόφουρνο. Είχα διαβάσει και ακούσει από ανθρώπους που είχαν φτιάξει παλιά, αλλά δεν είχα δει την όλη διαδικασία από κοντά. Τα βασικά τα γνώριζα και ήθελα να φτιάξω ένα παραδοσιακό ξυλόφουρνο με τον παλιό τρόπο, γιατί έτσι, πίστευα ότι θα γινόταν καλύτερος και ταυτόχρονα θα κατανοούσα με την κατασκευή του από κοντά, περισσότερο τις αρχές κατασκευής και λειτουργίας του. Τα πλεονεκτήματα ενός παραδοσιακού ξυλόφουρνου -Λειτουργία με πολύ μικρή κατανάλωση και διατήρηση της θερμοκρασίας του -Ανάπτυξη πολύ μεγάλων θερμοκρασιών Πριν λίγο καιρό συζήταγα με φίλους, που είχαν τις απαραίτητες γνώσεις για να φτιάξουμε κεραμικά και σκοντάψαμε στο ότι δεν είχαμε φούρνο με πολλή δυνατή θερμοκρασία (850-900 κελσίου) για να τα ψήσουμε.Έτσι μου μπήκανε παραπάνω σκέψεις... Ήρθε λοιπόν ο χρόνος και βρέθηκα δίπλα στην κατασκευή ενός ξυλόφουρνου με παραδοσιακό χτίσιμο. Ταυτόχρονα δίπλα στο φούρνου φτιάχτηκε και μια ψ...