ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ & ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΜΩΛΟΥ

Το Χριστουγεννιάτικο δένδρο και μάλιστα ως μετεξέλιξη της αρχαίας Ελληνικής «Ειρεσιώνης», όχι μόνο δεν απαγορευόταν στο Βυζάντιο αλλά αντιθέτως κατά την εορτή των Χριστουγέννων «…κατά διαταγήν του επάρχου της (κάθε) πόλεως, ου μόνον καθαρισμός των οδών εγένετο, αλλά και στολισμός διαφόρων κατά διαστήματα στηνομένων στύλων με δενδρολίβανα, κλάδους μύρτου και άνθη εποχής …» (Φαίδωνος Κουκουλέ, Τακτικού Καθηγητού του Πανεπιστημίου Αθηνών και Ακαδημαϊκού «Βυζαντινών Βίος και Πολιτισμός» τ. στ΄, σελ. 152). Αξίζει να σημειωθεί ότι ένα επίλεκτο Βασιλικό Καβαλλαρικό (Ιπποτικό) Τάγμα της βυζαντινής ανακτορικής φρουράς το οποίο – μεταξύ άλλων - συμμετείχε με τελετουργικό ρόλο σε επίσημες αυτοκρατορικές τελετές – μεταξύ των οποίων και της τελετής των Χριστουγέννων - ήταν εκείνο της «Εταιρείας», το οποίο διαιρείτο σε «Μικρή», «Μεσαία» και «Μεγάλη Εταιρεία». Την «Μικρή Εταιρεία» την αποτελούσαν αλλόθρησκοι!!!... (π.χ. εθνικοί, ειδωλολάτρες, μουσουλμάνοι κλπ). Την «Μεσαία ...

Τα μολυβδόβουλα Στο Βυζάντιο οι τιμητικοί τίτλοι και τα έμπρακτα αξιώματα αποτελούσαν το μέσο με το οποίο ο αυτοκράτορας (η πολιτεία) εξέφραζε την ευαρέσκεια και την εκτίμηση του προς τους πιστότερους και ικανότερους υπηκόους του. Όταν ο αυτοκράτορας διόριζε ένα αξιωματούχο ή προβίβαζε έναν αξιωματικό του στρατού, εκείνος κατέγραφε το νέο του αξίωμα και τον τίτλο του σε ένα μολυβδόβουλο το οποίο προσαρτούσε στο επίσημο έγγραφο, για να πιστοποιήσει την εγκυρότητά του. Οι σφραγίδες αυτές φτιάχνονταν όπως τα νομίσματα, μόνο που το υλικό τους ήταν ένα πολύ φτηνό μέταλλο, ο μόλυβδος. Παρόλο που ελάχιστα βυζαντινά έγγραφα σε περγαμηνή έχουν σωθεί, τα μολυβδόβουλα που κάποτε τα συνόδευαν σώθηκαν χάρη στην ανθεκτικότητα τους. Στην Πόλη το 1920, όταν χτιζόταν το πανεπιστήμιο στην περιοχή του Φόρου του Θεοδοσίου, βρέθηκαν χιλιάδες τέτοιες σφραγίδες. Το ίδιο συνέβη και σε άλλους αρχαιολογικούς χώρους όπως για παράδειγμα στην Κόρινθο. Η μελέτη αυτών των σφραγίδων από τους ...

Τα αυτοκρατορικά Χρυσόβουλα Εικόνα: χρυσόβουλο του Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγου Τα χρυσόβουλα ήταν επίσημα αυτοκρατορικά έγγραφα. Τα χρυσόβουλα έφεραν τη σφραγίδα του αυτοκράτορα, εν προκειμένω χρυσή σφραγίδα (βούλα), εξ ου και η ονομασία τους. Η αυτοκρατορική γραμματεία ετοίμαζε τα χρυσόβουλα σε εξαιρετικής ποιότητας περγαμηνή (επεξεργασμένο δέρμα). Ο αυτοκράτορας υπέγραφε το χρυσόβουλο με κόκκινο μ ελάνι και με τον πλήρη τίτλο του: «Πιστός βασιλεύς και αυτοκράτωρ Ρωμαίων». Ένα από τα πιο γνωστά χρυσόβουλα είναι ο Τράγος, χρυσόβουλο του Ιωάννη Τσιμισκή για το Άγιον Όρος, που έχει αποκτήσει την ονομασία αυτή επειδή είναι γραμμένο σε δέρμα τράγου. Με χρυσόβουλο ο αυτοκράτορας συνήθως παραχωρούσε προνόμια: έκανε δωρεές σε μοναστήρια ή τους παραχωρούσε φορολογικές απαλλαγές ή πλήρη φορολογική ατέλεια. Οι μοναχοί ζητούσαν συχνά επιβεβαίωση των χρυσόβουλων από τους επόμενους αυτοκράτορες, προκειμένου να εξασφαλίσουν τη συνέχεια των δικαιωμάτων τους. Φυσικά και υπήρξαν πλαστ...

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΛΩΣΗ της Αγγελικής Πανοπούλου, ιστορικού                Οι αποδημίες Ελληνικών πληθυσμών ήταν ένα φαινόμενο που είχε αρχίσει πριν από την άλωση της Κωνσταντινούπολης και συνεχίστηκε εντονότερα με τη σταδιακή κατάληψη των περιοχών τηs Ελληνικής χερσονήσου από τους Τούρκους. Τις αθρόες μεταναστεύσεις και μετακινήσεις επέβαλαν οι Τουρκικοί εποικισμοί, οι εξισλαμισμοί και οι αιχμαλωσίες.                Η απελπισμένη αναζήτηση ασφαλέστερων περιοχών από τους Ελληνικούς πληθυσμούς μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης, και η υποδοχή τους από τους κατοίκους των νέων τόπων που εγκαταστάθηκαν, περιγράφεται ανάγλυφα από τον πρώτο μετά την άλωση Οικουμενικό Πατριάρχη, Γεννάδιο. Φυγάδες από την Κωνσταντινούπολη, σύμφωνα με την παράδοση, έφτασαν στη Θάσο,...