ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ & ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΜΩΛΟΥ

Όταν ο Mέγας Aλέξανδρος πολέμησε κι έκαμε δικό του τον κόσμο, φώναξε τους σοφούς και τους ρώτησε:             «Πώς θα μπορέσω να ζήσω πολλά χρόνια; Ήθελα να κάμω πολλά καλά στον κόσμο».   «Bρίσκεται τρόπος» αποκρίθηκαν οι σοφοί, «μα είναι κάπως δύσκολος».             «Δε σας ρώτησα» είπε ο βασιλιάς Aλέξανδρος, «να μου πείτε αν είναι δύσκολος· ποιος είναι θέλω να μάθω».             «Nα βρεις το αθάνατο νερό» του είπαν οι σοφοί.             «Kαι πού είναι αυτό το αθάνατο νερό;»             «Aνάμεσα σε δυο βουνά. Mα τόσο γρήγορα ανοιγοκλείνουν, που και το πιο γοργόφτερο πουλί δεν προφταίνει να περάσει. Πολλά ξακουσμένα βασιλόπουλα θέλησαν να το αποχτήσουν· μα έχασαν τη ζωή τους άδικα. Άμα καταφέρεις, βασιλι...

Το ναυάγιο του Αρτεμισίου Το Αρτεμίσιο είναι ιδιαίτερα γνωστό για δυο μοναδικά αρχαία χάλκινα αγάλματα που ανασύρθηκαν από τη θαλάσσια περιοχή του, τον Δία ή, όπως συνήθως καλείται, 'Ποσειδώνα' και τον ''μικρό ιππέα'. Αρχικά, τον Απρίλιο του 1926, τα δίκτυα σκιαθιτών ψαράδων έφεραν στην επιφάνεια τον αριστερό βραχίονα του αγάλματος του θεού, ενώ το υπόλοιπο άγαλμα ανέσυραν πάλι σκιαθίτες και τρικεριώτες αλιείς και σφουγγαράδες τον Σεπτέμβριο του 1928. Το έργο μεταφέρθηκε μέσω του λιμανιού των Ωρεών στην Ιστιαία και ακολούθως στην Αθήνα. Τον Νοέμβριο του ίδιου έτους σε έρευνες υπό κρατική πλέον επίβλεψη βρέθηκε το μπροστινό τμήμα του αλόγου και ο μικρός ιππέας. Μικρότερα θραύσματα του αλόγου και του ιππέα βρέθηκαν σε σύντομη έρευνα το 1929, ενώ το πίσω τμήμα του αλόγου ανασύρθηκε το 1936. Βρέθηκαν ακόμη ένας μολύβδινος σωλήνας, δυο πέτρες χειρόμυλου, ένας οξυπύθμενος αμφορέας και θραύσματα άλλων, κομμάτια μολύβδου, πήλινοι λύχνοι και μικρά αγγεία. Τα...

Ο  πολιτισμός  των  επών του Ομήρου (Ιλιάδα-Οδύσσεια) είναι  ο πρώτος  "ανθρωπιστικός"  πολιτισμός, ήταν ο  πρώτος  αληθινός  ανθρωπισμός. Η  έννοια  του "ανθρωπισμού"  δεν έχει  την καταγωγή  της,  όπως  νομίζουν  αρκετοί, ούτε  στον  August  Comte  ούτε  στην  σχολαστική  φιλοσοφία  του Μεσαίωνα  και  τον Θωμά  τον Ακινάτη. Η  έννοια  "ανθρωπισμός"  συναντάται για πρώτη φορά  στον   Διογένη το  Λαέρτιο : << Οι  μεν  γαρ  χρημάτων,  οι  δε  ανθρωπισμού  δέονται >> (ΙΙ, 70). Ανθρωπισμός  στην ελληνική  αντίληψη  σήμαινε  την   ενότητα  του  ανθρώπινου  γένους  με  διακριτό  το σύνολο  από  τα  γνωρίσματα  που  χαρακτηρίζουν την ανθρώπινη ουσία  σε  σχέση ...

Αποκαλύπτεται η πρόσοψη του μνημείου της Αμφίπολης, οι αρχαιολόγοι μπαίνουν πλέον στον τάφο και αναζητούν τη θύρα που θα τους επιτρέψει να εισέλθουν στον κεντρικό θάλαμο και να «ξεκλειδώσουν» το μέγα μυστικό της Αμφίπολης, την κατάσταση διατήρησής του και την ταυτότητα του νεκρού. Το Σαββατοκύριακο εισήλθαν στον προθάλαμο από το θυραίο άνοιγμα που βρήκαν πίσω από τον προστατευτικό τοίχο και διαπίστωσαν ότι φέρει εξαιρετικές παραστάσεις, αλλά και χώματα. Οι ανασκαφείς αφαίρεσαν ακόμη δέκα λιθοπλίνθους από τον τοίχο που σφράγιζε την είσοδο, οι οποίοι αποτελούσαν την εβδόμη και ογδόη σειρά του. Σύμφωνα με τις ανακοινώσεις του υπουργείου Πολιτισμού, απομένουν τρεις σειρές προς αποδόμηση του συνόλου των έντεκα δόμων. Οι λίθοι που έχουν παραμείνει στη θέση τους έχουν ύψος περίπου 1,5 μέτρο και θα αφαιρεθούν στη συνέχεια. Προς το παρόν, όμως, η ανασκαφή διεξάγεται μέσα και έξω από το μνημείο σε μια προσπάθεια ισορροπίας, ώστε να μην κινδυνε...

H Ρωξάνη, που το όνομά της σημαίνει φωτεινή και μικρό αστέρι, ήταν μία πανέμορφη κοπέλα από την Σογδιανή, Σατραπεία βόρεια του Αφγανιστάν στο σημερινό Ουζμπεκιστάν. Ο πατέρας της ήταν ο Πέρσης Σατράπης της Σογδιανής Οξυάρτης και εκείνη ένα 16χρονο κορίτσι που γοήτευσε το μεγάλο στρατηλάτη έπειτα από ένα βραδινό γλέντι, όπου την είδε να χορεύει. Την παντρεύτηκε το 327 π.Χ. Κατά άλλες πηγές ο Μεγάλος Αλέξανδρος, ο οποίος δεν έδειχνε να ενδιαφέρεται για ερωτικές σχέσεις ως τότε, την παντρεύτηκε και για πολιτικούς σκοπούς, θέλοντας να εξευμενίσει τους τοπικούς άρχοντες της Βακτριανής. Η νεαρή Ρωξάνη, ήταν η πιο όμορφη γυναίκα της εποχής, σύμφωνα με μαρτυρίες. [Είναι σημαντικό να διακρίνει κανείς ότι ενώ η Ρωξάνη ήταν Βακτριανή και πιθανότατα είχε σκούρο δέρμα ίσως και έντονα χαρακτηριστικά, στην δυτική φαντασία και αναπαράσταση η Ρωξάνη έχει δυτικά χαρακτηριστικά] Η «βάρβαρη» σύζυγος Όπως γράφει ο Πλούταρχος αν και μπορεί να ήταν η μοναδική...

ΕΠΕΤΕΙΑΚΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ ! 20 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 480πΧ του Παντελή Καρύκα Συγγραφέας Το στενό των Θερμοπυλών αποτελούσε ανέκαθεν την κύρια αμυντική τοποθεσία στον άξονα εισβολής Βορρά- Νότου στην Ελλάδα. Στην περιοχή έχουν λάβει χώρα δεκάδες μάχες, αρχικά μεταξύ Θεσσαλών και Φωκέων, αργότερα μεταξύ Ελλήνων και Περσών, Ρωμαίων και Ελλήνων, Ελλήνων και Τούρκων, Αυστραλών και Γερμανών, το 1941. Στο στενό αυτό λοιπόν οι Έλληνες επέλεξαν να σταματήσουν την περσική κάθοδο. Η τοποθεσία προσφερόταν καλύτερα από οποιαδήποτε άλλη, ειδικά εκείνη την εποχή, που το μικρότερο, από τα τρία στενά της τοποθεσίας, χωρούσε μόλις ένα άρμα, είχε δηλαδή πλάτος μικρότερο των 4 μέτρων ! Το όλο μήκος της στενωπού έφτανε τα 7 χλμ. Το πρώτο στενό βρισκόταν 2 χλμ. νοτιοανατολικά της σημερινής γέφυρας της Αλαμάνας. Το δεύτερο στενό 1χλμ. ανατολικά των σημερινών λουτρών και το τρίτο στην περιοχή των Αλπινών. Στο δεύτερο στενό οι Φωκείς είχαν κτίσει, από τον 6ο αιώνα π.Χ. ένα τείχος, για να προστατεύ...

Μιλούν η ανασκαφέας Κατερίνα Περιστέρη και ο αρχιτέκτονας Μιχάλης Λεφαντζής που έκαναν την αναπαράσταση του μνημείου κορυφής Της Ν. ΚΟΝΤΡΑΡΟΥ-ΡΑΣΣΙΑ Ο τύμβος της Αμφίπολης, που έσπευσαν οι ντόπιοι δημοτικοί παράγοντες να προδικάσουν ότι πρόκειται για τον τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου ή της γυναίκας του Ρωξάνης και του γιου του Αλεξάνδρου Δ' (το παιδάκι είναι θαμμένο στους βασιλικούς τάφους της Βεργίνας πλάι στον παππού του, τον Φίλιππο Β', στον «τάφο του Πρίγκιπα», κάτι που υποστήριζε με πάθος ο αείμνηστος Μανόλης Ανδρόνικος), έχει τη δική του ιστορία. Επιμελημένος ο περίβολος του Τύμβου της Αμφίπολης (4ος αι. π.Χ.), έγινε από έμπειρους τεχνίτες και σπουδαίο αρχιτέκτονα Μια ιστορία πολύ σημαντική, όπως δείχνει η αρχαιολογική έρευνα. Η πρώτη ανασκαφική τομή του τύμβου έγινε το 1953 αρχικά από κατοίκους της περιοχής, για τη διερεύνηση μιας λιθοδομής, ίχνη της οποίας έβλεπαν...