ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ & ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΜΩΛΟΥ

Πασχαλινά έθιμα από τήν εποχή τού Βυζαντίου Τα πασχαλινά έθιμα που ακολουθούμε σήμερα διαμορφώθηκαν στη βυζαντινή περίοδο της ιστορίας μας. Αν και τα περισσότερα (όπως και τα τυπικά της ορθοδοξίας) είναι έθιμα μιας αγροτικής κοινωνίας, είναι αξιοσημείωτο ότι τα συνεχίζουμε και στη σημερινή, έντονα αστικοποιημένη, εποχή μας. Μπορεί η ελληνική περιφέρεια να βιώνει πληρέστερα τις πατροπαράδοτες συνήθειες, ωστόσο και στις μεγάλες πόλεις, ακόμα και στην Αθήνα, ο βασικός κορμός των εθίμων παραμένει αναλλοίωτος. Το φαινόμενο αυτό αποτελεί μια ένδειξη της ιστορικής μας συνέχειας. Άλλωστε, πολλά από τα αναστάσιμα έθιμα αποτελούν την εξέλιξη αρχαιοελληνικών θρησκευτικών εθίμων. Η Ανάσταση του Χριστού ήταν η μεγαλύτερη γιορτή στο Βυζάντιο. Εορταζόταν επί μία εβδομάδα συνεχώς και περιελάμβανε και ειδικές μεγαλειώδεις τελετές στην Κωνσταντινούπολη από τους αυτοκράτορες, όπως επισημαίνει ο καθηγητής Φαίδων Κουκουλές στο πολύτομο έργο του «Βυζαντινών βίος και πολιτισμός». ...

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ Η ελληνική γαστρονομία έχει παράδοση περίπου 4.000 χρόνων και αποτελεί μέρος της ιστορίας και του πολιτισμού της Ελλάδας. Ιστορικά είναι ένας πρόδρομος της Δυτικής κουζίνας με μαγειρική εξάπλωση, μέσω της αρχαίας Ρώμης σε όλη την Ευρώπη και πέρα ​​από αυτήν. Ο Αρχέστρατος ήταν αρχαίος Έλληνας που το 320 π.Χ. έγραψε το πρώτο βιβλίο μαγειρικής στην ιστορία. Η Αρχαία ελληνική κουζίνα χαρακτηριζόταν από λιτότητα και είχε ως βάση την «τριάδα της Μεσογείου»: Σιτάρι - ελαιόλαδο - κρασί, με βάση τα ψάρια και το κρέας που τρωγόταν πιο σπάνια. Αυτή η τάση στην ελληνική διατροφή συνεχίστηκε στα ρωμαϊκά και οθωμανικά χρόνια και άλλαξε σχετικά πρόσφατα, που με την τεχνολογική πρόοδο το κρέας έχει γίνει πιο εύκολα διαθέσιμο. Η αστικοποίηση μετά το 1960 έφερε τις ανάλογες αλλαγές όπως νέες συνταγές, νέους τρόπους παρουσίασης και περισσότερα επεξεργασμένα τρόφιμα. Το κρασί και το ελαιόλαδο ήταν πάντα ένα κεντρικό μέρος της και η εξάπλωση τ...

To σκιάχτρο Η γριά Φιλίππαινα, γυναίκα τ' Αλέξη του Φιλίππου, ντεημάνιαζε ούλη κάτου από μια παλιοδραγάτα , να προγκάει τις καρακάξες και τις κουρούνες να μην ζυγώσουνε και της πάρουνε κανένα κλωσσοπούλι. Μια κλώσα της έβγαλε καμιά δεκαεφταριά τσιροπούλια. Τα σκέπασε κάμποσες μέρες μέσα στην καπονέρα μέχρι να καρδαμώσουνε λιγάκι και μετά έδεσε την κλώσα μ' ένα σπαρτσίνο από μια πέτρα και άφησε τα τσιροπούλια να γυρνολογάνε στ' αλώνι και να σγαρλάνε. Καπονέρα, φωτο Ηλίας Τουτούνης Η γριά μαζί με την κλώσα είχε και το νου της στο περιβόλι μην πάνε οι καρακάξες και οι κουρούνες και της τρουπίσουνε κάτι τρανά Αργίτικα γλυκοπέπονα. Τα φύλαγε σαν τα μάτια της, για τη γιορτή της Παναγίας το Δεκαπενταύγουστο. Ο γέρο- Φιλιππάκης όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος είχε φτιάξει ένα σκιάχτρο, ίσιος Διάβολος με κέρατα, αν τον τήραγες σ' έπιανε ανατριχίλα, που την έβρισκε την όρεξη αυτός ο άνθρωπος ούτε κι εγώ ξέρω. Κάθε χρονιά το στύλωνε απάνου ...

ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΜΩΛΟΥ-ΑΙΘΟΥΣΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ http://molospolitistiko.blogspot.com/

ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΜΩΛΟΥ-ΑΙΘΟΥΣΑ ΦΩΤΟ ΓΡΑΦΙΑΣ http://molospolitistiko.blogspot.com/

: ΔΡΑΓΆΤΗΣ Ή ΑΓΡΟΦΎΛΑΚΑΣ ! ΑΥΤΟΣ ΗΤΑΝ Ο ΠΑΛΙΟΣ ΑΓΡΟΦΥΛΑΚΑΣ , ΑΛΛΑ ΠΑΛΙΑ ΣΤΑ ΧΩΡΙΑ ΜΑΣ ΤΟΝ ΕΛΕΓΑΝ "ΔΡΑΓΑΤΗ" , ΔΡΑΓΑΤΕΣ ΕΛΕΓΑΝ ΤΑ ΧΩΡΑΦΙΑ ΠΟΥ ΗΣΑΝΕ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΟ ΧΩΡΙΟ , ΤΑ ΠΕΡΙΒΟΛΙΑ ΜΕ ΤΑ ΚΑΘΕ ΛΟΓΗΣ ΔΕΝΤΡΑ ΚΑΙ ΛΑΧΑΝΙΚΑ ! , ΕΤΣΙ ΕΠΕΙΔΗ ΕΦΥΛΑΓΕ ΤΙΣ "ΔΡΑΓΑΤΕΣ" ΤΟΝ ΦΩΝΑΖΑΝ ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΟΝΟΜΑ !                   ΠΑΝΤΟΤΕ ΓΥΡΝΟΥΣΕ ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΠΕΡΙΒΟΛΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΧΩΡΑΦΙΑ , ΕΙΤΕ ΜΕ ΤΑ ΠΟΔΙΑ Ή ΚΑΒΑΛΑ ΣΤΟ ΑΛΟΓΟ ΤΟΥ Ή ΤΟΝ ΓΑΪΔΑΡΑΚΟ ΤΟΥ . ΗΤΑΝ ΤΟ ΑΓΡΥΠΝΟ ΜΑΤΙ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ , ΗΤΑΝ ΑΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΤΙ ΣΤΑ ΠΕΡΙΒΟΛΙΑ Ή ΤΟΝ ΚΑΜΠΟ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΕΜΦΑΝΙΣΤΕΙ ΩΣ ΔΙΑ ΜΑΓΙΑΣ Ο ΑΓΡΟΦΥΛΑΚΑΣ , Η ΣΥΡΙΧΤΡΑ ΤΟΥ ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΝ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΑΜΠΟ !               ΗΤΑΝ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΞΕΤΡΥΠΩΝΕ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΕΡΙΒΟΛΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΑΡΑΠΟΣΙΤΙΑ ΣΤΟ ΚΑΜΠΟ , ΗΤΑΝ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΥΝΗΓΟΥΣΕ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΜΙΚΡΑ ΔΡΟΜΑΚΙΑ ΤΩΝ ΠΕΡΙΒΟΛΙΩΝ ΟΤΑΝ ΠΗΓΑΙΝΑΜΕ ΤΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΑ ΜΕΣΗΜΕΡΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΜΑΣ "ΕΞΕΡΕΥΝ...